سامانه همایش های دانشگاه شمال

صفحه اصلی / دانشگاه، حقوق عامه، انفال و مسئولیت های اجتماعی

سازوکارهای مشارکت دانشگاه در توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و صیانت از انفال

نویسندگان :

حمید افشنگ¹

1- دانشگاه شمال

کلمات کلیدی :

انرژی‌های تجدیدپذیر،انفال و منابع عمومی،مسئولیت اجتماعی دانشگاه،توسعه پایدار انرژی،نیروگاه خورشیدی،سیاست‌گذاری انرژی،حفاظت از منابع طبیعی

چکیده :

انرژی‌های تجدیدپذیر به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های اصلی توسعه پایدار، نقشی بنیادین در کاهش فشار بر انفال و صیانت از منابع عمومی ایفا می‌کنند. در دهه اخیر، گزارش‌های رسمی سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (SATBA)، توانیر (Tavanir) و وزارت نیرو (Ministry of Energy) نشان می‌دهد که رشد تجدیدپذیرها در ایران با وجود ظرفیت‌های اقلیمی مناسب، کند اما پیوسته بوده است. در این میان، دانشگاه‌ها به‌عنوان نهادهای علمی، فناورانه و اجتماعی می‌توانند نقش مؤثری در توسعه انرژی پاک و حفاظت از منابع ملی داشته باشند. هدف این پژوهش تبیین جایگاه دانشگاه‌ها در تقویت ظرفیت‌های تجدیدپذیر، ارتقای بهره‌وری انرژی و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی در چارچوب حقوق عامه و انفال است. این مطالعه با روش تحلیل اسنادی انجام شده و مبتنی بر بررسی نظام‌مند گزارش‌های رسمی (SATBA, Tavanir, Ministry of Energy) طی سال‌های اخیر و مرور ادبیات بین‌المللی از جمله آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر (IRENA) و مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) و مقالات معتبر حوزه شبکه‌های هوشمند، میکروگریدها و سیاست‌گذاری انرژی است. همچنین نمونه‌های مستند از تجربه دانشگاه‌های ایران و جهان در راه‌اندازی نیروگاه‌های خورشیدی، میکروگریدهای آموزشی و پروژه‌های مدیریت انرژی گردآوری و تحلیل شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که دانشگاه‌ها می‌توانند از سه مسیر کلیدی نقش تعیین‌کننده‌ای در گذار به انرژی پایدار و حفاظت از منابع ملی ایفا کنند: (1) توسعه زیرساخت‌های عملی مانند نیروگاه‌های خورشیدی دانشگاهی، (2) تولید دانش و فناوری در حوزه‌های مرتبط با انرژی‌های تجدیدپذیر و بهینه‌سازی مصرف، و (3) مشارکت در تحلیل سیاستی و ترویج فرهنگ حفاظت از انفال و حقوق عامه در استفاده از منابع انرژی.