سامانه همایش های دانشگاه شمال

صفحه اصلی / دانشگاه، حقوق عامه، انفال و مسئولیت های اجتماعی

بررسی رابطه بین خودکارآمدی اجتماعی و تمایل به مشارکت اجتماعی دانشجویان در دانشگاه

نویسندگان :

فاطمه سقا¹ غلامعلی رودی²

1- دانشگاه محقق اردبیلی 2- استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه شمال آمل

کلمات کلیدی :

خودکارآمدی اجتماعی،تمایل به مشارکت اجتماعی،دانشجویان،دانشگاه

چکیده :

مقدمه: دانشگاه به‌عنوان مهم‌ترین فضای اجتماعی و آموزشی جوانان، نقش اساسی در شکل‌دهی تعاملات گروهی و رشد مهارت‌های ارتباطی دانشجویان دارد. مشارکت اجتماعی دانشجویان، شامل فعالیت‌هایی مانند حضور در انجمن‌ها، برنامه‌های داوطلبانه و پروژه‌های گروهی، یکی از شاخص‌های مهم پویایی محیط دانشگاهی است. خودکارآمدی اجتماعی، به‌عنوان باور فرد نسبت به توانایی خود در مدیریت تعاملات اجتماعی، یکی از عوامل مؤثر بر میزان مشارکت دانشجویان در فعالیت‌های جمعی محسوب می‌شود. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خودکارآمدی اجتماعی و تمایل به مشارکت اجتماعی دانشجویان دانشگاه شمال بود. روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، یک مطالعه توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه شمال در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود و حجم نمونه ۳۵۰ نفر با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از دو پرسش‌نامه استاندارد و معتبر شامل پرسش‌نامه خودکارآمدی اجتماعی (Smith & Betz, 2000) و پرسش‌نامه تمایل به مشارکت اجتماعی دانشجویان (درستکار و همکاران، ۱۳۹۹) جمع‌آوری شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که خودکارآمدی اجتماعی با تمایل به مشارکت اجتماعی دانشجویان رابطه مثبت و معناداری دارد (r=0.58, p<0.01) و حدود ۳۴ درصد از واریانس تمایل به مشارکت اجتماعی توسط خودکارآمدی اجتماعی تبیین می‌شود. نتیجه‌گیری: این پژوهش نشان می‌دهد که تقویت خودکارآمدی اجتماعی دانشجویان می‌تواند مشارکت فعال آنان در فعالیت‌های دانشگاهی را افزایش دهد. پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی، کارگاه‌های مهارتی و مداخلات حمایتی برای ارتقای مهارت‌های اجتماعی و افزایش تعاملات جمعی دانشجویان طراحی شود. یافته‌ها می‌تواند در بهبود کیفیت زندگی دانشگاهی و ارتقای تعاملات اجتماعی دانشجویان کاربردی باشد.